Wiesz, że jesteś turkiem cypryjskim / turczynką cypryjską gdy...

1. Dostajesz kawę gotowaną w garnuszku
2. Nigdy nie kupujesz worków na śmieci, bo używasz w tym celu torebek foliowych ze sklepów i warzywniaka
3. Wkładasz swoje ubrania do walizek zamiast do szafy
4. Odzywasz się do starszych nie znajomych Ci osób słowami "bracie", "wujku" lub "siostro", "ciociu"
5. Twój telefon zawsze jest wyciszony
6. Twoja mama robi wszystko za Ciebie jeśli jesteś mężczyzną
7. Robisz wszystko w domu sama jeśli jesteś kobietą
8. Twoja rodzina jest tak liczna, że mogłaby zasiedlić małą wioskę.
9. Kochasz robić grilla w weekendy na plaży od rana do wieczora
10. Kochasz jeść kebapy w różnych postaciach
11. Zamiast gotować jedzenia dla 3 osób gotujesz dla 10
12. Wykłócasz się kto będzie płacił za rachunek w restauracji
13. Zdejmujesz zawsze i zostawiasz buty przed wejściem do budynków.

14. Nikt nigdy nie dzwoni i nie uprzedza Cię przed przyjściem w odwiedziny, Ty również tego nie robisz.
15. Starsze kobiety wiedzą "lepiej" od Ciebie jak wychowywać Twoje dziecko
16. Musisz mieć samochód lepszy i ładniejszy od sąsiada
17. Gdy przylatujesz na lotnisku czeka na Ciebie pół rodziny
18. Jesz wszystko z chlebem i jogurtem
19. Pijesz gorącą cejlońską herbatę przez cały dzień i mówisz na nią, że to "turecka"
20. Nigdy nic nie wiesz, bo nie chcesz wiedzieć, lub faktycznie nie wiesz
21. Jesz biały solony ser ze wszystkim, nawet z owocami
22. Kiedy odwiedza Cie rodzina, zagląda Ci wszędzie, ale głównie do lodówki
23. Chodzisz do meczetów tylko na pogrzeby
24. Przesiadujesz w kasynach lub zakładach bukmacherskich przynajmniej kilkanaście razy w roku
25. Zapraszasz na ślub i wesele osoby, których w życiu nie widziałeś i nie znasz w myśl zasady im więcej, tym lepiej można zarobić na uroczystości
26. Na weselu stawiasz wieńce z szarfami zamiast kwiatów
27. Twoja suknia ślubna przypomina suknię lalki Barbie, a Twoja wiązanka jest zrobiona ze sztucznych kwiatów
28. Kłócisz się z sąsiadem o kurę lub owcę
29. Grasz w tavlę od rana do nocy.
30. W klubie zamiast tańczenia, stoisz/siedzisz przy barze i rozmawiasz.

31. Siedzisz w kinie i w połowie seansu film jest przerywany, bo jest przerwa, która trwa 15 min.
32. Na wszystkie pytania odpowiadasz: "jutro".

Bardzo udane zakupy...:)

Musze się pochwalić, bo wczoraj dokonałam wręcz epokowego odkrycia...po raz kolejny zresztą. Otóż wybrałam się na zakupy do lokalnego supermarketu Lemar, gdzie miałam wyjść tylko z jajkami i jogurtem pod pachą, a wyszłam z...polską czekolada i orzechami laskowymi w mlecznej czekoladzie!!! Tak, też nie mogłam w to uwierzyć, polska czekolada tutaj?? Szok! Do tego jeszcze mojej ulubionej firmy Goplana!! Do tego taniej od angielskiej i nie zawsze smacznej Cadbury czy mega drogiej Milki...Jeszcze zauważyłam ciasteczka chyba maślane Jutrzenki, rodzynki w czekoladzie, nie kupiłam, ale to się niedługo zmieni. Jestem bardzo ucieszona., szczęśliwa. Narzekałam, że muszę tachać jedzenie w walizce z Polski, a tu proszę, o kilka pozycji na liście mniej do zabierania. Spotkałam się wcześniej także z serkiem Kiri oraz serkami Buko - może dużo smaków nie ma do wyboru, ale zawsze to pewien luksus i coś innego od wiecznie słonego tureckiego białego sera...Niestety białego sera twarogowego, kwaśnej śmietany i typowych wędlin czy kiełbas tutaj się nie znajdzie. Bardzo nad tym ubolewam, szczególnie nad białym serem, przez to nie mogę zrobić tu polskiego tradycyjnego sernika :( Jedyne co z Polski udaje mi się przewieźć to kiełbasa, która potem tnę na kawałki i zamrażam, kiedy chce wyjmuję i mam taką piękna krakowską czy żywiecką na śniadanko. Oczywiście ser biały też biorę, ale raczej w pudełeczku i to najwyżej 2 opakowania, bo jednak czasem lecę nie bezpośrednio i muszę się przesiadać, a to znacznie obniża długotrwałość produktów mlecznych. Po stronie północnej nie ma polskich sklepów, gdzie mogłabym zakupić swoje kochane jedzonko, są po stronie południowej, ale ponieważ mój mąż nie może tam przechodzić, to nie ma mnie kto podwieźć, z racji tego, że ogólne pojęcie autobusów miejskich i międzymiastowych nie istnieje. Gdybym miała prawo jazdy to sama bym jeździła, ale ponieważ nie mam, to moja wizyta w polskich sklepach na razie jest nie możliwa do wykonania.

Oto moje nabytki :)

Wiza i przekraczanie granicy.

Jak wcześniej wspominałam, dzisiaj wpis poświęcony będzie tutejszej wizie. Dostajemy ją na granicy między stroną grecką, a turecką wyspy. Wiza nic nie kosztuje. Wystarczy tylko wypełnić karteczkę podaną Nam przez turecko-cypryjskiego strażnika-policjanta. Na tej karteczce wpisujemy: imię, nazwisko, nr paszportu (albo nr dowodu osobistego) oraz narodowość. Po wypełnieniu karteczka wraca do strażnika, który wpisuje nasze dane do ogólnego systemu, po czym stempluje nasza wizę czerwonym stempelkiem. Wizę dostajemy na 90 dni (3 miesiące - liczba 3 w górnych rogach stempla). Zazwyczaj nie ma pytań, po co się przyjeżdża, gdzie się zostaje, wszystko odbywa się automatycznie. Strażnicy są bardzo mili i pomocni, co najważniejsze, nie będą Nas przestrzegać przed grecko-cypryjskimi strażnikami, nie będą mówić, że grecka strona jest "zła" itd, itp. Będą życzyć miłej podróży lub pobytu, w zależności czy opuszczamy czy wjeżdżamy z kraju. Jest to wiza turystyczna. Wygląda w ten sposób:

Kiedy opuszczamy Cypr Północny, również jesteśmy zobowiązani do okazania tej karteczki - trzeba pamiętać, żeby jej nie zgubić, oraz pokazujemy nasz paszport lub dowód. Strażnik w systemie odszukuje Nas i "odhacza", dzień w którym wyjeżdżamy z kraju. Na wizie obok tego czerwonego stempla pojawia się niebieski, z datą wyjazdu.
Wyjeżdżając z tureckiej części wyspy na grecką, strażnicy z południowej strony mogą nas nie wpuścić jeśli będziemy mieli ową karteczkę ze sobą. Podobno traktują to jak nielegalne przekroczenie granicy  jeśli zobaczą, że mamy wizę w paszporcie z tej strony wyspy. Mi się to osobiście jeszcze nie zdarzyło. Jak pisałam wcześniej, ja karteczkę z paszportem chowam, jak tylko przejdę przez kontrolę turecką. Mam do przebycia pas "ziemi niczyjej" zanim dojdę do strażnika greckiego dlatego mam czas na schowanie paszportu i kartki - przezorny zawsze ubezpieczony. Pokazuje grekom swój dowód i dzięki temu nie mam dziwnych pytań, które już mi się zdarzały np: gdzie mieszkam po tureckiej stronie? z kim? po co? czy tam pracuje? po co tam jestem? czy zdaje sobie sprawę, ze tam trwa okupacja? po co przychodzę na tę część Cypru? raz nawet zdarzyło mi się pytanie czy mam męża i dzieci? gdzie są moi rodzicie? Odkąd zaczęłam pokazywać tylko dowód osobisty skończyły się te idiotyczne pytania. Raz zdarzyła się nie miła historia, bo akurat wtedy byłam na granicy ze swoim mężem,(wtedy jeszcze nie mężem), greckiej stronie to się nie spodobało i zagrozili mi, że jeśli będę próbowała przejść granicę to mnie zaaresztują, byli bardzo nieprzyjemni, krzyczeli na mnie. Oczywiście nie dałam się, nie było podstaw do tego, żeby mnie zaaresztować - widocznie strażnik grecki miał "zły dzień" i czepiał się szczegółów. Niestety wtedy musiałam zawrócić, ale przeszłam granice w innym punkcie kilkanaście minut później  i to  odbyło się bezproblemowo :) Raz jedyny zostałam przeszukana przez grecką strażniczkę ubraną po cywilnemu, mówiła wyłącznie po grecku do mnie (dobrze, że jako tako znam ten język i ją rozumiałam), osobistej rewizji nie było, ale całą walizę musiałam przepakowywać od nowa. Teraz mi się to nie zdarza ponieważ mam zawsze na lotnisko w Larnace transport z przemiłym tureckim taksówkarzem.

Przejść granicznych w samej Nikozji jest kilka: dwa przejścia dla pieszych (Ledra Palace oraz Lidras street na terenie starego miasta) i jedno samochodowe (Metehan /Kermia) . Kierując się na południe, mamy w połowie wyspy przejście samochodowo-piesze w wiosce Pyla (tu sprawdzają Nas tylko Turcy cypryjscy). Dalej mamy przejście w Famaguście, które wiedzie przez brytyjską bazę wojskową
 w Agios Nikolaos (str. grecka wyspy). Na samej północy wyspy mamy przejście niedawno otwarte na trasie Polis (gr.strona) - Güzelyurt (tr.strona), przejście znajduje się w wiosce Bostanci (tr. strona) Astromeritis (gr.strona). Przekraczając granice samochodem musimy wykupić sobie ubezpieczenie na nasz samochód.

Z cyklu szefowa kuchni poleca ...

Dzisiejszym daniem dnia jest...Dolma, czyli faszerowane warzywa. Występuje to również w wersji o potocznej nazwie Sarma - faszerowane liście winogron (Etli yaprak dolması). Nie robiłam ich jeszcze nigdy, jakoś mąż nie ma "ochoty" ich jeść, woli faszerowane warzywka, dlatego dzisiaj Dolma z warzyw.

Oto prosty przepis ze składników, które dostaniemy w każdym porządnym sklepie czy bazarku:

Składniki:

0,5 kg mielonego mięsa wołowego
1/2 filiżanki oliwy z oliwek
1 filiżanka ryżu
1 łyżka stołowa przecieru pomidorowego
2 cytryny
sól, pieprz
2 łyżki stołowe suszonej mięty
1 łyżka stołowa posiekanej natki z pietruszki
2 pomidory - drobno posiekane

1 średnia cebula - drobno posiekana
warzywa do faszerowania: pomidory, papryki kolorowe, cebule, bakłażany, cukinie, kapusta biała.

Uwaga! Na 0,5 kg mięsa potrzeba około 6 dużych pomidorów, 10 średnich papryk! Cebule przygotowujemy jak pomidory, bakłażany i cukinie przekrawamy wzdłuż, środek wydrążamy, liście kapusty przygotowujemy jak do gołąbków, czyli zanurzamy we wrzątku na ok. 10 min, wyjmujemy, nakładamy farsz i zawijamy.

Potrzebne: duży garnek z pokrywką, wrzątek, duża miska, płaski talerz o średnicy mniejszej niż nasz garnek.

Gotowanie: ok 40- 45min.

Wykonanie:

 Do dużej miski wkładamy mięso mielone, dodajemy, sok wyciśnięty z 2 cytryn, drobno posiekaną w kosteczkę cebulę, drobno posiekane w kostkę pomidory, sól, pieprz (do smaku), posiekaną nać z pietruszki, suszoną miętę, ryż, oliwę z oliwek, przecier pomidorowy. Wszystko dokładnie mieszamy i odstawiamy na ok 10-15 min aby "przeszło".

W tym czasie przygotowujemy warzywa do faszerowania oraz przygotowujemy wrzątek i garnek.
Warzywa myjemy dokładnie, odcinamy górną część, tak aby zostało "wieczko". Środek z pomidorów wydrążamy, to samo robimy z papryką. Tak przygotowane warzywa myjemy w środku dokładnie, aby nie pozostawić pestek.

Kiedy warzywa są gotowe, nakładamy farsz mięsny łyżką w każdym warzywku, wypełniamy je po brzegi i zakrywamy je "wieczkiem".  Proces ten powtarzamy aż do wyczerpania farszu. Następnie układamy ciasno, jedno przy drugim w naszym garnku.

Kiedy warzywa są ułożone, na wierzch warzyw kładziemy płaski talerz - ma to za zadanie utrzymać "wieczka" i warzywa we właściwym miejscu. Następnie zalewamy to wszystko wrzątkiem i gotujemy na średnim ogniu przez około 40-45 min pod uchyloną pokrywka. Ile tego wrzątku nalać? Musimy tyle wlać do garna, żeby prawie całe warzywa znalazły się pod wodą.

Podajemy gorące z jogurtem. Smacznego!

A oto mój efekt końcowy:

Dajcie znać jak Wam poszło i czy smakowało. W razie pytań służę wiedzą :)